پودر سرامیک، حلال ها، پراکنده کننده ها، بایندرها، پلاستیک سازها، و در صورت نیاز، دفوآمرها و عوامل تسطیح کننده در فرایند تولید بسترهای سرامیکی مورد استفاده قرار می گیرند.
● پودر سرامیک
پودر سرامیک اکثریت دوغاب ریخته گری را تشکیل می دهد، و ویژگی های آن تأثیر مستقیمی بر عملکرد محصول نهایی دارد. انتخاب پودر سرامیک بر اساس اصول زیر است: (1) به شدت محدود کردن محتوای impurity پودر سرامیک. از آنجا که ترکیب شیمیایی و خواص پودر سرامیک را تحت تاثیر قرار خواهد داد و یا حتی کنترل کوچک شدن و ریز ساختار مواد sintered، محتوای نشات در پودر سرامیک باید به دقت کنترل شود. (2) به شدت کنترل اندازه و شکل ذرات پودر سرامیک. اندازه و شکل ذرات پودر سرامیک تأثیر قابل توجهی بر تجمع ذرات و ویژگی های رئولوژیک دوغاب دارد. برای جمع و جور کردن ذرات پودر درون بدنه سبز سرامیکی، اندازه ذرات باید تا حد امکان کوچک باشد؛ با این حال، هر چه اندازه ذرات کوچکتر باشد، سطح خاص بزرگتر می شود، و افزودنی های آلی بیشتری مورد نیاز است، که منجر به افزایش کوچک شدن سنترینگ سرامیکی و کاهش تراکم بدن انشعابی می شود. به طور کلی محدوده بهینه اندازه ذرات سرامیکی ۱ تا ۴ میکرومتر، سطح خاص ۲ تا ۵m2/g و شکل ذرات کروی است.
● حلال
هدف اولیه حلال حل بایندرها، پلاستیک سازها، و دیگر افزودنی ها، ذرات پودر پراکنده، و دادن دوغاب با ویسکوزیته مناسب است. قبل از انجام یک انتخاب حلال، باید ملاحظات زیر در نظر گرفته شود: (1) این است که قادر به پراکنده، بایندر، و پلاستیک ساز؛ (2) این است که قادر به پراکنده پودر سرامیک. (3) آن را حفظ پایداری شیمیایی در دوغاب، جلوگیری از واکنش های شیمیایی با پودر؛ (4) آن را حفظ ویسکوزیته مناسب از دوغاب. (5) این است که قادر به تبخیر و سوختن در دمای مناسب. (6) آن را تضمین می کند که خالی جامد بدون نقص. (7) آن را امن برای استفاده، e آلودگی nvironmental حداقل است، و هزینه متوسط است. حلال های آلی دودویی، مانند اتانول/متیل الکل، اتانول/آب، و اتانول/تریکلرواتیلن اغلب مورد استفاده قرار می گیرد.
● عامل پراکنده
درجه ای که پودر سرامیک در حلال پراکنده می شود، تأثیر عمده ای بر عملکرد بدن سبز دارد. با توجه به اندازه کوچک و انرژی سطحی بالای ذرات پودر شاغل در قالب گیری ریخته گری، ذرات پودر تمایل به پلیمریزه کردن دارند و دوغاب را ناپایدار می کنند. در نتیجه دوغاب ریخته گری باید شامل یک پراکنده خاص باشد که درجه تجمیع ذرات و قدرت آگلومرا را محدود می کند. نقش اولیه پراکنده کننده مرطوب کردن سطح پودر سرامیک، کاهش انرژی پتانسیل سطحی ذرات، و بالا بردن مانع بالقوه بین ذرات است که همگی به تثبیت دوغاب کمک می کنند. استرها فسفات، اتوکسیلات ها، روغن هرینگ، پلی آکرلیک اسید، پلی متاکرلیک اسید، و نمک های آمونیوم همگی به طور مکرر از پراکنده کننده ها استفاده می شوند.
● پلاستیک سازها و بایندرها
بایندر برای پیوستن به ذرات سرامیکی استفاده می شود و قدرت خود را به بدن سبز می دهد. باید توجه داشت که بایندر انتخاب شده باید با حلال به روش های زیر مطابقت داشته باشد: باید برای ولتیلیزاسیون حلال مساعد باشد و حباب تولید نمی کند؛ باید دمای انتقال پلاستیک پایین تری داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که هیچ تراکمی در دمای اتاق رخ نمی دهد؛ باید قادر به تثبیت دوغاب و مهار تشکیل ذرات باشد. عملکرد حل و فصل. پلاستیک ساز برای تضمین انعطاف پذیری فیلم خالی، کاهش دمای انتقال شیشه بایندر، و ایجاد جریان بایندر در دمای پایین تر استفاده می شود. هنگامی که در معرض نیروی خارجی قرار می گیرند، مولکول های زنجیره ای کویل و کشش می کنند و درجه تغییر شکل را افزایش می دهند. PVB/DBP و PVA/PEG اغلب از ترکیب های بایندر و پلاستیک ساز استفاده می شوند، اگرچه دو ترکیب پلاستیک ساز دیگر نیز مورد استفاده قرار می گیرند، مانند PVB/DBP+DOP.
